"Carpe diem..." Anı ya da zamanı yakalamak.. Farz edin ki, her sabah hesabınıza 86.400 kredi veren bir bankanız var, ama bir günden diğerine hiç bakiye devretmiyor. Tutarı ne olursa olsun, kullanmadığınız bakiye miktarı her akşam iptal ediliyor. Böyle bir durumda ne yapardınız ?
Tabi ki son kuruşuna kadar çekerdiniz!!! Aslında, hepimizin böyle bir bankası var; adı: ZAMAN. Her sabah, hesabınıza 86.400 saniye kredi veriyor. Her akşam ise iyi şeylere yatırım yapamadığınız kısmını silip, hesabınıza zarar kaydediyor. Hiç devretmiyor. Kredi miktarından bir kuruş fazla kullandırmıyor. Her gün size yeni bir hesap açıyor. Her akşam günün bakiyesini yakıyor. Eğer günlük depozitolarınızı kullanmadıysanız, bu zarar sizindir. Geriye dönüş yok. Yarından avans çekmek yok. Bugünü, bugünkü depozitonuzla yaşamalısınız. Ona yatırım yapın ki, size sağlık, mutluluk ve başarı olarak geri dönsün.
Zaman akıp gidiyor, gününüzü gün etmeye bakın. Bir sene'nin kıymetini anlayabilmek için sınıfta kalan bir öğrenciye sorun. Bir ay'ın kıymetini anlayabilmek için, prematüre bir bebeği dünyaya getiren anneye sorun. Bir hafta'nın kıymetini anlayabilmek için, haftalık bir derginin editörüne sorun. Bir dakika'nın kıymetini anlayabilmek için, treni henüz kaçırmış bir kişiye sorun. Bir saniye'nin kıymetini anlayabilmek için, bir kazayı kıl payı atlatmış bir kişiye sorun. Bir milisaniye'nin kıymetini anlayabilmek için, Olimpiyatlarda gümüş madalya kazanan kişiye sorun. Sahip olduğunuz her anı değerlendirin. Daha fazla değer verin, çünkü onu çok özel biriyle, zamanınızı harcamaya değecek kadar özel biriyle paylaştınız. Şunu unutmayın ki zaman hiç kimseyi beklemez.
"Dün artık mazi oldu; yarın ise muamma ve bugün ise avuçlarımızın içinde bize sunulmuş bir armağandır."
Bir zamanlar sen vardın ya ben böyle yok değildim Düşünürdüm neyi mi? Hep seni odalarda Kimdi bana benziyen baktığım aynalarda Senden başkası mıydı o sessiz beklediğim Bir zamanlar sen vardın ya ben böyle değildim Kim bilir ağlamayı ölüp kendi kabrinde Sensizliği bu türlü benim kadar kim bilir Akşam karanlığında herkes gider o gelir En sevdiğim çiçekler çürümüş ellerinde Kim bilir ağlamayı ölüp kendi kabrinde Ya sensizlik ölmekse her gün bir başka türlü Ya bir şey olmamaksa sen olmak o yerlerde Yaşamak nerde hani yaşamak gücü nerde Bilinmez sensiz kalan yaşıyor mu ölü mü Ya sensizlik ölmekse her gün bir başka türlü.
